کاش روزی بدانی

که چه زجری دارد ترک عادت های خوب...

ترک شنیدن آواهای آشنا...

ترک دیدن نگاه های آشنا...

 ای مهربان تر از برگ در بوسه های باران
بیداری ستاره در چشم جویباران

ایینه ی نگاهت پیوند صبح و ساحل
لبخند گاه گاهت صبح ستاره باران

بازا که در هوایت خاموشی جنونم
فریاد ها برانگیخت از سنگ کوه ساران

ای جویبار جاری ! زین سایه برگ مگریز
کاین گونه فرصت از کف دادند بی شماران

گفتی : به روزگاری مهری نشسته گفتم
بیرون نمی توان کرد حتی به روزگاران

بیگانگی ز حد رفت ای آشنا مپرهیز
زین عاشق پشیمان سرخیل شرمساران

پیش از من و تو بسیار بودند و نقش بستند
دیوار زندگی را زین گونه یادگاران

وین نغمه ی محبت بعد از من و تو ماند

تا در زمانه باقی ست آواز باد و باران

شعر: محمدرضا شفیعی کدکنی

کوچه همون کوچه ...

اما من و تو به اندازه تمام این سالهایی که گذشت فاصله گرفتیم...

یه چند وقتی میشه انگار

یکی نشسته ته دلم هی داره به رختهای کهنه و چرکش چنگ می زنه.

انگار وسواس گرفته بیچاره

اخه آدم مگه یه رخت کهنه رو چقدر می شوره

هی بهش میگم چنگ نزن این رخت و بنداز دور تمیز نمیشه

اما انگار به خرجش نمیره که نمیره.

یکم بالاتر هم یکی دیگه نشسته انگار

 قلبم و گرفته تو دستش هی فشارش میده

قلبم و تو دستش مچاله می کنه و  

هی ناخناشو فرو می کنه تو قلبم

یکی دیگه هم انگار راه گلوم و بسته 

یه بار تو یه شب که بارون میومد رفتم تو همو ن ساحل

هر چی سعی کردم این دردام و فریاد بزنم و این آدمای مزاحم رو از وجودم بیرون کنم

صدام در نمی یومد.

نشد که نشد...

می دونی خودم نمی دونم که چه حالیم

خودم و مثل یه دختر بچه پنج ساله لجباز می بینم که تو یه ظهر شرجی تابستون تو

انزلی روی جدول روبروی خونه کنار دوچرخه ش نشسته با ناخن داره زخم خشک شده

رو زانوشو می کنه. هم دردش میاد هم از کندن زخم لذت می بره.

کاش زخمای قدیمی زندگی رو هم میشد با ناخن کند و منتظر ترمیمشون موند.

همه کس بر علیه ما بودند

و من ترسیدم

به همین سادگی...

و هیچگاه نمیدانی خیال کدامین کس یا یاد کدامین لحظه از پس آن نگاه خیر می‌گذرد...

شاید خیال ارزویی نگفته باشد یا سخنی نگفته

یا نه شاید غم بزرگی باشد

و هزاران هزار شاید دیگر...

دوباره تنها هستم. حسی که به اون عادت کردم. و تنهای تنها گذر آخرین ساعتهای این سال تنهایی رو میون جماعتی بیگانه تو گوشه دنج کافه ای شلوغ می گذرونم. کاغذ مچاله ای رو از ته کیفم پیدا کردم تا این لحظه رو ثبت کنم.

کتابی ٣۵٠ صفحه ای که تنها ١٧ صفحه اش رو خوندم و قهوه نیمه خورده ای که سرد شده و منی که باز به تو فکر می کنمو به اینکه لحظه دیدار نزدیک است شاید تنها شش ماه دیگه. وهزار تا هدف و نقشه برای پنج سال آینده. ولی الان تو این لحظه حتی نمیدونم که سال دیگه تو این لحظه یعنی ٣١ دسامبر ٢٠٠٩ کجای این دنیا هستم.

چند تا مدرک اضافه کردم. چند تا چیز جدید یاد گرفتم. چقدر به سابقه کارم اضافه کردم و هزار تا چیز دیگه...

و مهم تر از همه آیا پیش تو هستم یا نه؟

گم شدم تو هدفهای خودم و هدفهای پدر و مادرم و یه عشق قدیمی ...

به این امید که تو سال ٢٠٠٩ بتونم بین درس و کار و زندگی شخصی تعادلی برقرار کنم (:

٣١ دسامبر ٢٠٠٨

ساعت ۴:۴۵

ِDublin

Are 

 yek sal gozasht az rooozy ke rafty

Va man hanoooz nabavarane, too khialam

Tasavoret mikonam,

sooratet ro, Labkhandeto, geryehato

Va sookootam mishkane ba heghheghy bi payan

Barha be khabam ooomadyy

 mesle hamishe negaran

Mesle hamishe

negrane hame kas, hame chiz

delam mikhast pisham booody, delam mikhast faghat yebar dige

faghat baraye yek lahze baghalet mikardam, miboosidamet, ya faghat saatha behet negah  mikardam

faghat bahat harf mizadam be jobrane hameye rooozayyy ke pisham booody va man sokooot mikardam.

akharin shabby ke didamett, hanoooz yadame...

geryeye aroometo mogheye khodahafezy, va naghay ke baraye hamishe to zehnam mimoone.

mah kamel shode boood, midooonestm akharin bare, faghat jorat nadashtam behesh fekr konam

vayy che hasraty daram baraye hameye lahzehayy ke azaret dadam,

hame lahzehayy ke pishet nabooodam , nabooosidamet...

hata mohabat kardano  azat darigh kardim, be bahaney zendegyyy.

Khastammmm, pashimooonam , mikham zendegy ro be aghab bebaram,

Heif ke nisty ...

heif ke hasrat khordan dardy az man o hichkase diggeyy jobran nemikone,

 delam tnage barat

دلم هواتو کرده

از تنهایی زده به سرم

یا واقعا دلتنگم...

نمی دونم...

کجای راهو اشتباه رفتیم....

نمی دونم عزیزترینم...

دلم می خواست الان  پیشم بودی

برای همیشه. به جبران همه لحظه هایی که تو یک سال و نیم گذشته از هم دریغ کردیم.

به جبران همه دلتنگیها.

شاید بیراهه اومدم یا شاید زیاده خواه بودم.

الان تنها میون جماعتی نشستم که خوشن. من و تو هم خوش بودیم. دنبال کدوم خوشی تنهایی اومدم این گوشه دنیا...

راستی دنبال چی بودم.

راستی چرا نگفتی نه؟

چرا؟

من خستم از تنهایی

                   از حسرت روزهایی که گذشت...

                                                   از فکر کردن به اینده...

من می خوام همین حالا پیشم باشی....

                                            همین لحظه ای که داره می گذره...

SA . TX - Akharin rooozhaye tabestooone 87

Khob too in ye salo andy ke too amrica hastam, harfaye mozakhraf az adameyy ke edehaye fahm o dark daran zyad shendiam, che Amricayy che Irani , va ya har keshvare dige, vali chizi ke emroooz shenidam shahkar bood, emroooz hamkhoooneyym chandta mehmooone pakistani dare ke alan ham az sedaye jighe bachehashooon daram divoone misham. moghe nahar mashghooole harf zadan booodim, ke jenabe aghey Pakistani(be ghole khodesh tahsilkarde) dar morede irano hookoomat iran harf mizad, ye jahayy shaki shodam, vali ba labkhand javebesho dadam ta inke azam porsid shoma too iran HIGHWAY darin?
pish khodam fekr kardam, che soaly? taze oonmoghe fahmidam chera vaghty goftam ke bad az darsam barmigardam iran cheshash 4 ta shod. khodesham badesh goft ke too pakistan faght 1 highway daran, man ke nafahmidam manzooresh az highway chie. chon vaghty too google search kardam didam bishtar az yek highway daran, darharsooorat faghat in moonde boood ke ina be ma began ma badbakht bichareiiim, badesham ye sary filmaye irano too you tube behshoon neshoon dadam ke bavareshoon nemishod iran. har keshvary jaye khoobo bad dare bahsy nist.too iran ham hamintor. vali hamejaye donya ham khoshbkht dare ham badbakht.
hafteye pish hamkaram azam porsid iran hamash byabooone?
nemidooonam elate in tasavore ghalat in adamaro bayad gozasht be nafahmishooon ya nabesamaniyhaye Iran, ya bi ertebaty Iran ba keshvarhaye dige too chand sale akhir.

Har chand ke kash moshkel be haminja khatm mishod, ke migoftim moshkel az biganehasto nadidan Irano, farhangeshooon motefavete, resaneha kam kary kardan.
ama Irany hayy ro inja didam ke bebakhshid enghad ahmaghan ke migan kash amrica ba Iran varede jang beshe, ke vazyate iran avaz she, mikhastam begam hey age jang beshe khoob shodane vazyat be omre mano shoma ghad nemide, albate ina joze hamooon dasteyy hastan ke chandsal pish paye barnamyehaye oon mardake ahmagh ahooora mineshastan va montazer booodan oon divane Ahoora biad irano begire.
yeki dige mige irania hamashooon dozdan, vaghty miporsam yani shoma ham are ?dozdin?, migan na tamame Iranyaye dakhele keshavar.
ye gooroohe dige ke bad az salha zendegy tooo amrika dochare tvahome khod bozrg bini shodan va fekr mikonan az hameye adamaye donya bishtar mifahman. kheily az irania ham ke hey migan iran jaye zendegy nist. Ya ghabl az inke biam inja aghvame saken chenan az zendegy inja migoftan ke fekr mikardam alan daran too che beheshty zendegy mikonan ghafel az inke khabary nist.
Baba in mozakhrafat chie mbafin beham, man khodam arezoooye zendegye 1 sal pishamo tooo Iran daram.
nemidooonam ghaty kardam harfayyy ke modatha rooo delam sangini mikardo ye dafe goftam.